Ontstaan van eMagiz

Het ontstaan van eMagiz

Een groep business consultants (waaronder huidig eMagiz CEO & eigenaar, Rob ter Brugge) richtte rond het jaar 2000 een bedrijf op met als doel: applicaties en software ontwikkelen die een directe impact hebben op de business processen en uitdagingen in deze business processen. Het idee was om dit te doen op basis van platformen en oplossingen die geen diepgaande technische (programmeer-) kennis en vaardigheden vragen. Hun droombeeld: een bedrijfskundige in staat stellen zelf zijn oplossingen te definiëren en te realiseren.

Hierdoor kwam al snel een nieuw vraagstuk op duiken, want hoe integreer je deze business oplossingen in je bestaande omgeving? Hoe borg je data overdracht van A naar B? Hoe documenteer je gerealiseerde integraties en hoe houd je ze toekomstbestendig? Een mega uitdaging op het gebied van data- en applicatie integratie! Daarom gingen ze aan de slag met de eerste Enterprise Service Bussen (ESB’s), een ESB van Sonic.

Het eMagiz logo: een vogelbekdier

Toen we kozen voor de naam eMagiz hebben we ook lang nagedacht over een logo. Het liefst wilden en we een grafisch, eenvoudig logo van een dier waarin de belangrijkste kernwaarden van het eMagiz platform verenigd zijn: Het moest staan voor universele integratie, succesvolle evolutie, aanpassingsvermogen en ‘anders’ zijn dan anderen, want we geloven in de voordelen van een andere aanpak.

Zo kwamen we uiteindelijk bij het vogelbekdier uit. Het dier, dat al 600 miljoen jaar bestaat en dus al op aarde rondzwom toen de dinosaurussen hier nog vrolijk rondstapten, is een beetje het Zwitserse zakmes van de dierenwereld. Een vogelbekdier heeft de kop van een eend, poten met vissenschubben en een beverstaart. Het legt eieren, maar is een… zoogdier! Ze voeden hun jongen namelijk met melk! Het is naast de mierenegel het enige zoogdier dat eieren legt.

Het bijzondere dier leeft in het oosten van Australië en in Tasmanië en is vooral ’s nachts actief. De mannetjes hebben bij elke achterpoot een giftige stekel. Daarmee verdedigen ze zich als ze worden aangevallen. Met zijn snavel wroet een vogelbekdier in de modder op zoek naar eten. In die snavel zitten kleine zintuigen die gevoelig zijn voor elektrische signalen. Zo weet een vogelbekdier precies waar zijn prooi zit. Hij eet graag een lekker schaaldiertje, insectenlarfje of een sappige worm. Jonge vogelbekdieren hebben tanden. Als ze ouder worden, maken die tanden plaats voor ribbels.

Universele integratie, succesvolle evolutie, aanpassingsvermogen en ‘anders’ zijn dan anderen. Een beter symbool voor onze kernwaarden konden wij ons niet voorstellen!